Met het schaamrood op de kaken moet ik toegeven dat ik nog nooit op de Hoge Veluwe was geweest. Gisteren heb ik me laten verleiden om toch die kant op te gaan. Ik was gelukkig in goed gezelschap van Gerwin en Erik. Dat staat garant voor een leuke dag (thanx friends!).

Ik heb altijd zo mijn bedenkingen gehad over de bronsttijd op de Veluwe. Betalen om in een natuurgebied te komen en dan met honderd fotografen tegelijkertijd naar een stel herten kijken die met appeltjes gevoerd worden. Tja, het is zo. Maar het is wel leuk! Prachtig om die herten zo van dichtbij te zien. De bronst is nog maar net begonnen en veel actie is er nog niet. De bokken tolereren elkaar nog en leven nog in pais en vree samen. Geen actie dus. Dan moet ik helaas nog een keer die kan op. Het is niet anders………..

Afgelopen zondag ben ik richting het Noorderleeg geweest. Ik was er lang niet geweest en het is toch een heerlijke plek om even aan het warme weer te ontsnappen. Even de koelte en de wind van het Wad opzoeken. Heerlijk lopen over de kwelders. Paarden en pinken komen nieuwsgierig naar me toe. Even rust bij de bunker. Lekker een bak koffie en genieten van de geluiden van de vogels. Veel scholekster, tureluurs, zwarte ruiters en meer van dat gespuis. Na de koffie doorgelopen naar het slik en de slenken van het Wad. Mooi zo bij eb. Je kunt zien dat het droog is. Veel krimpscheuren in het Wad. Lekker een paar zeekraaltjes opgegeten. Zo vergeet je de tijd.

hb20100718-000-42

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 7

Sinds een paar weken heb ik Photoshop Lightroom 3.0 in huis. Ik werk al langer met de vorige versies van Lightroom, maar de nieuwe versie heeft toch weer een krachtigere raw conversie module en alles werkt weer wat sneller. Er is video support, integratie met social networking, web publishing en je kunt vrij gemakkelijk lenscorrecties toepassen. Allemaal mooi, maar voor mij is het bovenal een workflow pakket, dat ik gebruik om mijn foto’s in te laden, te archiveren, te bewerken en daarna te presenteren via een print of via het web/ e-mail en dat werkt allemaal perfect!

De bijgaande opname is gemaakt tijdens een van mijn workshops op Schiermonnikoog. De foto is flink overbelicht, maar met een aantal simpele bewerking in Lightroom knapt de foto binnen een minuutje flink op. Ik gebruik de technieken vaak tijdens mijn workshop en mijn cursisten zijn vaak verbaast dat je zo snel en gemakkelijk prachtige resultaten kunt bereiken. Momenteel ben ik een aantal workshops aan het voorbereiden waarbij we fotograferen gaan combineren met lessen in lightroom workflow en bewerkingen. Meer informatie volgt binnenkort over deze workshops.

Groeten

Hillebrand

Stuur mail aan: Hillebrand Breuker | PIXUS

Dit beeld is uitgebracht als Birdpix ansichtkaart. Ik ben er trots op! Zeker omdat de kaart in een prachtige serie topbeelden van 12 te verkrijgen is. Neem eens een kijkje op de birdpix site voor een mooi boek, de prachtige ansichten en natuurlijk de duizenden schitterende foto’s.

hb20100604-003

Schiermonnikoog is altijd mooi, maar als het prachtig weer is dan heeft het nog wat extra. Dat geluk hadden we op 4 juni tijdens de Pixus workshop. Fantastisch wat een dag. ‘s Ochtends om 09:30 zijn we vanuit Lauwersoog richting het eiland vertrokken. Op de veerdam stonden de fietsen al klaar en na een kort fietstochtje met een pitstop bij de Westerplas, kwamen we al snel bij het Groene strand aan.  Wat is het toch wonderbaarlijk dat je een volle boot dagjesmensen en schooljeugd niet meer terugvindt. Voor ons mooi de rust om lekker aan de slag te gaan met het histogram, belichtingscorrecties en compositie. Gelukkig kwamen er wat wolkjes aan de strakblauwe hemel zodat de foto’s meer diepte kregen. Na anderhalf uur fotograferen hebben we de fototas weer ingepakt en zijn we richting de duinen gelopen. In de duinen was het aangenaam warm. Geen zuchtje wind en de vogels zijn druk in de weer met het voeren van de jongen. Zo nu nu en dan zien we een overvliegende blauwe kiekendief en de wulpen laten hun baltszang horen. Midden in de duinen ken ik een prachtige plek om vanaf een hoog standpunt mooie overzichtsbeelden van het strand, de duinen en de vuurtoren te maken.

De zilte zeelucht maakt hongerig. De waddenlunch op het terras van de Marlijn smaakt dan ook uitstekend. Na de lunch staat Cynthia klaar om ons op te halen voor een excursie door de broedkolonies in de Kobbeduinen. Cynthia is een boswachter van Natuurmonumenten en verteld met een mooie Franse tongval, enthousiast over “haar”  eiland. Ze besteed aandacht aan het ontstaan van het eiland en de flora en fauna die we tegenkomen op de kwelders. In de broedkolonies zien we kleine en grote mantelmeeuwen. Er zijn nog veel nesten met eieren. Enkele eieren staan op het punt van uitkomen. We zien pasgeboren jongen die nog liggen bij te komen van de “bevalling” en ook zien we grotere jongen, die al wat rondscharrelen tussen de hogere vegetatie. Ondertussen worden we aangevallen door krijsende ouders die ons liever zien gaan dan komen. Er wordt met scherp geschoten. Uitkijken dus dat je niet geraakt wordt door een onwelriekende witte drab. “Gelukkig” is het vooral onze boswachter in het groen die het doelwit is. Groen schijnt bij meeuwen net zo te werken als rood bij stieren….. Goed om te weten.

Naast de meeuwen zien we ook groepjes overvliegende lepelaars, bergeenden, leeuweriken, graspiepers, ganzen en allerlei weidevogels. Als uitsmijter vliegt ons ook nog een velduil tegemoet, die hoog in de lucht even een rondje boven ons hoofd cirkelt. Terug op de fiets zie ik dat het nog vroeg is en na kort overleg besluiten we via het dorp te fietsen om nog even na te genieten van deze heerlijke dag met een lekker ijsje.

Selecteren van je foto’s is niet gemakkelijk. Het is een proces waar ik in een aantal stappen doorheen ga en vrij veel tijd kost. Ik ben daar op zich vrij rigoureus in. Zeker voor mijn natuurfoto’s die ik upload voor een commerciële beeldbank. Ik beoordeel mijn foto’s in eerste instantie op scherpte, belichting en compositie.  De hoogste beeldkwaliteit probeer ik na te streven en daarbij gaat de stofkam er flink doorheen. Scherpte is als eerste aan de beurt. Ik beoordeel mijn foto’s in full resolution. Als het geen creatieve onscherpte is dan gaat het zonder pardon in de prullenbak. Daarna is de belichting aan de beurt. Natuurlijk kan ik in een fotobewerkingsprogramma een en ander bijstellen, maar het moet niet te gek worden. Te veel bijstellen levert onacceptabele ruis op, die ik in een volgende bewerkingsstap in mijn workflow niet meer voldoende kan wegwerken. Daarna is de compositie aan de beurt. Ik probeer mijn beelden altijd zo goed mogelijk te fotograferen, maar ik ben slecht in horizonnen en er zijn wel is van die probleempjes inde achtergrond die gewoon  niet mooi zijn. Een horizon kun je rechttrekken en je kunt croppen, maar ook hier moet het beperkt blijven. Te veel croppen levert te weinig pixels en die heb ik nu juist nodig om een acceptabel beeld als eindresultaat af te leveren. Bijvoorbeeld voor een klant die een full spread wil publiceren.

Afgelopen week ben ik door Mijn Kluten archief geweest. In 5 jaar tijd heb ik duizenden opnamen van deze prachtige vogels gemaakt. In de ene laatste selectie zaten plusminus 600 foto’s. In de laatste selectie ongeveer 70. De laatste selectie doe ik vooral op die unieke beelden, de kwaliteit van het licht en  de opbouw van de portfolio als geheel. Veel dubbele beelden verwijder ik dan nog en dat kost tijd. Ik heb geen moeite met afscheid nemen van foto’s, maar wat el lastig is is de juiste keuze te maken voor de portfolio als geheel.

bovenstaand een foto van een Kluut die een ei legt. Qua compositie rammelt het beeld. De poten staan er niet op en de snavel is afgesneden, maar wanner zie je dit gebeuren?

_mg_9071

‘t Is al lang geleden. Eindelijk tijd om mijn bootje weer eens schoon te maken en de buitenboord-moter er weer achter mijn schouwtje te hangen. De schade van de afgelopen winterperiode is zichtbaar. Je kunt precies zien waar het ijs zich heeft vastgeklemd gedurende de afgelopen winterperiode. Er zit een flinke lakschade aan de romp. Ik denk maar even niet aan het werk dat dat met zich mee brengt. Dat zien we dit najaar wel. Nu ga ik lekker op pad om weer eens door mijn geliefde achtertuin te varen. Vanuit Warten door de Rogsloot naar de Kruiswaters. Eerst eens even bij de Dwinger kijken. Prachtig zoals het zonnetje door de nevel op de Alde Feanen schijnt. Dat maakt de wereld  nog mooier. Een reiger vliegt op. Ik vaar verder via de Lange Sloot naar de Saiterpolder. De pinken kijken nieuwsgierig over het dijkje. Alleen de koeien en verder nog geen mens te zien. Langs de spinnenkopmolen “De Ikkers” vaar ik in een rustig tempo  verder naar de Saiterpetten. Ik zie aan weerszijden van de plas de witte vlekken van de plezierjachten. Iedereen is nog in diepe rust. Onderweg kom ik een Fuut tegen die zijn jongen op zijn rug mee laat varen. Rietzangers en rietgorzen hoor ik boven het zachte gebrom van mijn buiten-boordmoter uitkomen. Het is half mei en de zangvogels zijn volop aan het broeden. De eerste jongen komen er aan. Ik vaar verder via de Sietse Maaike Sleat naar het Neeltje Muoisgot. Dit is een prachtig petgat waar je allen met een klein bootje kunt komen. Ik baan me een weg tussen al het struikgewas door en zie de eerste waterlelies al bloeien. Het barst hier van de natuur. Vogels, bloemen, insecten en planten met veel fris groen. In dit Neeltje Muoisgat broeden veel ganzen en ik merk dat de eerste eieren tegen het uitkomen aanzitten. De ganzen zitten stijf op het nest en ik laat ze verder met rust. Weer terug in de bewoonde wereld zie ik de eerste mensen genieten van het ochtendzonnetje. Met een croissantje en een krantje is het onder het genot van een kop verse kop koffie fantastisch om buiten te zijn. Even verderop in de Oksepoel wordt de stilte wreed verstoord door het gekrijs van de meeuwen in de meeuwenkolonie. Hier gebeurt altijd wel wat. De meeuwen schijnen altijd te bekvechten om de mooiste 20 cm2………. Ik gooi mijn anker even uit om de interactie tussen de vogels gade te slaan. Rustig achterover hangend neem ik zelf een slok koffie.

hb20100505-7375

De trip naar Helgoland zit er al weer op. Wat gaan de dagen toch snel voorbij als je veel mooie vogels en dieren voor je lens krijgt! Het enthousiasme en humor  van de groep cursisten was top! Heerlijk om met zo’ n cluppie mensen op stap te zijn en de prachtige natuur op Helgoland te kunnen laten zien. (foto van het cluppie onderaan deze post. Van links naar rechts en boven naar beneden: Erik, Laura, Kunny, Marquritha, Wil, Gerwin, Hillebrand)

Woensdag 5 mei vertrokken we naar Helgoland. We waren al vroeg op pad. Laura en Marquerita zijn ‘s ochtends vroeg bij mij in de auto gestapt en bij de carpoolplaats in Scheemda hebben we Kunny opgepikt. DMet een volgeladen zijn we lekker rustig richting Cuxhaven getuft. We waren er mooi op tijd. De tickets voor de boot lagen al klaar. Verschillende Park Platzen strijden onderling om je te mogen laten parkeren. Je kan in de garage, maar ook gewoon buiten. In beide gevallen moet je er wel voor zorgen dat je voldoende klein geld hebt om te betalen. De lokale horeca is in ieder geval niet erg bereidwillig om te wisselen.

De overtocht verliep soepel. Het weer en was goed en hoe verder we op zee waren werd het steeds beter. Strak blauwe lucht met een enkel wolkje. Dat ziet er goed uit! Nadat we  van boort kwamen was het slechts 5 minuten lopen naar het Hotel. Ik denk dat we rond een uur of 2 al boven op het klif stonden om de Jan van Genten te bewonderen. Prachtig! Wat zijn het toch een mooie vogels. ‘s Middags hadden we heerlijk weer. Veel zon en een harde wind. Hierdoor helaas wel keihard licht met veel contrast. Lastig fotograferen. Keuzes maken. Overbelichten of dichtgelopen schaduwpartijen.

Na een paar uurtjes fotograferen is het heerlijk dineren in ons restaurant. De bediening en het eten is dik voor elkaar. Na het eten weer het klif op. We hebben nu prachtig licht. Vooral de zeekoeten knappen er flink van op. Eindelijk detail in de schaduwpartijen. Aan het eind van de avond hebben we nog een prachtige zonsondergang! Mooi, mooi, mooi! Dik tevreden lopen we via het Noordstrand weer terug naar het hotel.

De volgende ochtend zijn  we voor het ontbijt al op stap. Dat is nog eens ochtendgymnastiek. Zo je bed uit en dan flink wat traptreden en 60 meter omhoog om bij de Jan van Genten te komen. De ” fahrstuhl” gaat pas om 07:00 uur Natuurlijk zijn de Jannnen er weer en we kunnen ze in mooi ochtendlicht fotograferen. Het ontbijt is heerlijk en ruim voldoende  na een paar uurtjes in de buitenlucht. Na het ontbijt gaan we weer op pad. Nu naar Dune voor de zeehonden. Op het moment dat wij er zijn ligt een groep van plusminus 50 grijze zeehonden op het strand. Veel liggen er te liggen, maar er is ook veel interactie tussen de beesten. Even een grom, bijt of een andere vriendelijkheid. Spelen in de branding. Sommige zeehonden laten zich van dichtbij benaderen. Zo dichtbij dat we ze zelfs met een 50mm lens full frame in beeld krijgen. Dat is nog eens close!

Na het diner merk ik dat een aantal mensen inmiddels flink moe zijn. ik weet uit ervaring dat zo’n fotografie workshop behoorlijk intensief kan zijn. We gaan met een afgeslankte groep nogmaals naar het klif om te fotograferen. Anderen trekken zich even op hun kamer terug of gaan iets anders doen.  Niets moet! Naast een fotografieworkshop is het voor de deelnemers natuurlijk ook een beetje vakantie; ontspannen. Aan het eind van de avond komen we allemaal nog even bij elkaar in mijn appartement om de ervaringen van de dag te delen en natuurlijk nog  even foto’s kijken. Ook geef ik nog een korte presentatie over techniek, belichting en compositie.

De volgende ochtend regent het. Geen fotografie weer. Rustig opstaan en daarna lekker ontbijten. Daar weten ze wel raad me in het hotel. Heerlijke broodjes, scrambled eggs, vis, heerlijke jam, jus d’orange, etc. etc. (O ja en zelfs naar NL begrippen uitstekende koffie). Zo’ n regendagje is eigenlijk perfect. We hebben nu alle tijd om rustig foto’s te bekijken en hoeven geen stress te hebben dat we er zo nodig uit moeten om foto’s te maken. Iedereen selecteert een aantal beelden en aan de hand van Lightroom neem ik de cursisten mee door de digitale workflow en geef tips en trucs over beeldbewerking. Lightroom is perfect om ook het histogram te beoordelen. In de praktijk geef ik al aan waar op te letten tijdens het fotograferen. Belichting en compositie zijn natuurlijk belangrijk. En zeker op zo’n eiland – omgeven door een grote spiegel – is belichting lastig. Dit betekent dat de camera regelmatig gecompenseerd moet worden. plussen en minnen; over- en onderbelichten……… De workshop digitale workflow is niet allen nuttig, maar ook erg gezellig. We hebben erg veel gelachen. Wat een een heerlijke sfeer. Thanks cluppie!

Zaterdag was het weer droog en we gaan na het ochtend programma op het klif op weg naar Dune. Nu langs het Zuidstrand. Hier zien we Eidereenden. Mannetjes en vrouwtjes met jongen. Prachtig!. Even verderop veel grote sterns. Het kost even wat moeite, maar na een half uur tijgeren over het strand leggen we het balts gedrag prachtig vast. vliegen, dansen, visje aanbieden, paren, etc. alles komt voorbij! Op de punt van het zuidstrand treffen we nog een grote groep grijze zeehonden aan. Een aantal van hen willen wel even als fotomodel voor de camera verschijnen. Ze zijn zo nieuwsgierig! Lekker laag bij de grond fotograferen voor een intiem beeld levert wel een paar natte billen op, maar dat hebben we er graag voor over.

Terug in het hotel. Onze spulletjes gepakt, die veilig lagen opgeslagen. Ieder doet nog even zijn boodschapjes en daarna op naar de boot voor vertrek weer terug naar Cuxhaven. Uit gewoonte liep ik naar de verkeerde haven. Na een relaxte trip dus toch nog stress om de goede boot te halen. Gelukkig op tijd! Iedereen aan boord en de goede kant op!

Alle workshop deelnemers van de PIXUS workshop in mei 2010

Lange tijd dacht ik dat live view een hype was en eigenlijk alleen geschikt om te filmen. Gelukkig kan je je soms akelig vergissen. Live view is een prachtig hulpmiddel om je foto’s perfect belicht, scherp en met de goede compositie vast te leggen. Ik gebruik live view vooral voor landschapsfotografie en macro fotografie; beeld dat niet wegloopt. Voor dit soort fotografie stel ik mijn opnamen met de hand scherp.

Lang geleden maakten mensen al gebruik van een vorm van live view. Als je achter op een grootbeeld camera keek (uit het analoge tijdperk) dan zag je je compositie op de kop verschijnen. Nu gebruiken we het display en zien we alles netjes rechte staan. Heel mooi om  je compositie te bepalen. Daarnaast heb je direct je histogram in beeld zodat je de belichting direct kunt controleren. Ook kun je je beeld achter op de camera tot wel 10x inzoomen. Dat is ideaal om de perfecte scherpte vast te stellen. Daarnaast kun je achter op je scherm bekijken of de scherpte diepte (FOF) in orde is. Een ander voordeel van live view is dat de spiegel al opgeklapt is. Je hebt dus geen last meer van bewegingsonscherpte als gevolg van het opklappen van de spiegel.

Ik ben enthousiast!